Θέλεις να βλέπεις τα νέα του
musicaradio.gr πρώτα στη Google;
Πρόσθεσέ μας στις προτιμώμενες πηγές σου:
αγαπημένα σου στη Google
Τα βήματα του Asaf Avidan στο μουσικό προσκήνιο μπορεί να μην είναι συχνά, όποτε όμως αυτά πραγματοποιούνται ο Ισραηλινός καλλιτέχνης έχει πάντοτε να μας δείξει κάτι αξιόλογο.
Έτσι και αυτή τη φορά βρίσκεται ξανά στην πρώτη γραμμή με την κυκλοφορία ενός αιθέριου κομματιού, βασισμένο σε indie μουσικά στοιχεία, με τίτλο Lost Horse.
Το τραγούδι κυκλοφόρησε στις 15 Μαΐου μέσω των ψηφιακών πλατφορμών ως μία ακόμη ανεξάρτητη δημιουργία του, λαμβάνοντας μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα χιλιάδες views στο YouTube.
Πριν από λίγες μέρες δόθηκε στη δημοσιότητα και το video clip του τραγουδιού. Οπλισμένοι με τη δική τους κάμερα, το μοντέρνο χορευτικό ζευγάρι Bobbi Jene Smith και Or Schraiber ξεκίνησαν να κινηματογραφούν την οικεία καθημερινή τους ζωή σε ένα νέο είδος μουσικού ντοκιμαντέρ.
Συνδυάζοντας την αυτοσχέδια χορογραφία που βασίζεται στα άμεσα συναισθήματά τους με την αδυσώπητη, ασταμάτητη εγγραφή της κάμερας, οι δύο τους δημιούργησαν μια πληθώρα σκηνών που αντανακλούν τις πολλές πτυχές μιας σχέσης. Μια ζωή γεμάτη αρχές και καταλήξεις που συνυπάρχουν σε όλους μας.
Το όραμα της σκηνοθέτη Adi Halfin για αυτό το τραγούδι ήταν μια άλλη δημιουργική λύση σε μια περίοδο κατά την οποία είναι σχεδόν αδύνατο να δημιουργηθούν διεθνείς συνεργασίες λόγω των περιορισμών ως αποτέλεσμα της παγκόσμιας πανδημίας.
Αφού απορρίφθηκαν πολλές ιδέες για το video λόγω της αδυναμίας να βρεθούν μαζί χορευτές και συνεργείο, η Halfin αποφάσισε να δεχθεί τα πράγματα όπως ήρθαν και να κάνει τους χορευτές να γυρίσουν μόνοι τους το video. Συνδυάζοντας το χορό τους σε μια τεκμηρίωση της προσωπικής τους ζωής. Τελικά, αυτό αποδείχθηκε πραγματικά ένα πλεονέκτημα και επέτρεψε μια πιο οικεία και κοντινή θέα της ζωής του ζευγαριού.
Σε πρόσφατες δηλώσεις του ο Ισραηλινός καλλιτέχνης μίλησε για την περασμένη χρονιά, αναφέροντας:
Το 2019 ήταν μια περίεργη χρονιά για μένα. Λίγο πριν ξεκινήσει, δέχτηκα επίθεση από έναν λύκο που προσπάθησα να υιοθετήσω. Μερικούς μήνες αργότερα, μία αγέλη λύκων έφτασε στο χωράφι κοντά στο studio μου και κυνήγησαν την Αριάδνη, το γλυκό μου άλογο, μέχρι που έπεσε από ένα βράχο στη θάλασσα και δεν βρέθηκε ποτέ.
Ήμουν συντετριμμένος και αποκαρδιωμένος από την έλλειψη της ικανότητας μου να τη φέρω πίσω, να αλλάξω τη μοίρα της. Η ταυτόχρονη μεγαλοπρέπεια και η μικρότητα αυτής της δραματικής ιστορίας της ζωής και του θανάτου ώθησαν όλα μου τα κουμπιά.
Επέστρεψα στο studio μου μετά από ώρες άκαρπης αναζήτησης για το σώμα της, άνοιξα το σημειωματάριό μου και έγραψα δύο λέξεις – LOST HORSE – στην κορυφή μιας μικρής σελίδας …
Και τότε έκλαψα για όλες τις αγάπης που είχα και έχασα, για όλες τις φορές που η δύναμή μου δεν ήταν αρκετή για να αλλάξω το αποτέλεσμα μιας ζωής που έχει όρια. Μια ζωή γεμάτη τελειωμούς.
Έκλαψα για αυτό που φαινόταν απεριόριστο συναίσθημα σε έναν περιορισμένο κόσμο.
