Το solo debut album του frontman των The National χαλαρώνει τη νευρική ενέργεια με μία πανέμορφη μουσική…
Ο Matt Berninger δεν ήταν το «μέσο άτομο στην αμερικανική καρδιά» εδώ και αρκετό καιρό, αλλά αυτό δεν είναι κακό. Η κύρια μπάντα του, οι National, συνέχισε να κυκλοφορεί συναρπαστικά, προκλητικά albums μετά και από την παγκόσμια επιτυχία τους.
Ο Berninger έχει χρησιμοποιήσει το χρόνο μεταξύ των δίσκων των National, ώστε να κατευνάζει τον «ατμό» και να εξερευνεί καινούρια μονοπάτια. Μαζί με τον Brent Knopf, που δημιούργησαν τους EL VY, πλάσαρε τη δική του rock-star εικόνα με ένα εκκεντρικό, upbeat νέο κύμα.
Οι ρίζες του Serpentine Prison είναι πιο συναισθηματικές. Ο Berninger συνεργάστηκε αρχικά με τον παραγωγό Booker T. Jones για να αποτίνει φόρο τιμής στην παιδική του αγάπη για το εξώφυλλο από το album Stardust, του Willie Nelson. Ο Jones ενθάρρυνε τον Berninger να ολοκληρώσει μερικά demos γραμμένα μαζί με φίλους, όπως ο Walter Martin των Walkmen και ο τραγουδιστής-τραγουδοποιός Harrison Whitford των Phoebe Bridgers.
Αυτά τα τραγούδια δεν έχουν το νεύρο του κύριου έργου του Berninger, αντ’ αυτού στοχεύουν σε κάτι πιο ήσυχο και χαλαρό. Αυτό αφήνει τον Berninger να συνδυάζει τα πάντα μεταξύ τους – αλλά οι παραστάσεις και οι στίχοι του μοιάζουν άχρωμοι. Με τον Jones και τον τακτικό συμπαραγωγό των National, Sean O’Brien, το Serpentine Prison είναι τεχνικά ολοκληρωμένο, αλλά η χαλαρότητα του Berninger έρχεται σε σύγκρουση με τον επαγγελματισμό του δίσκου.
Το πρώτο κομμάτι που δόθηκε στη δημοσιότητα ήταν το ομώνυμο με το album, το οποίο γράφτηκε το Δεκέμβριο του 2018, μία εβδομάδα μετά το I Am Easy to Find των National.
«Για πολύ καιρό έγραφα κομμάτια για ταινίες και μιούζικαλ και άλλα projects, όπου χρειαζόταν να μπαίνω μέσα στο κεφάλι κάποιου και να του μεταφέρω τα συναισθήματα κάποιου άλλου ανθρώπου. Μου άρεσε να το κάνω αυτό, αλλά ήμουν έτοιμος να σκάψω στα σκουπίδια μου και αυτό ήταν το πρώτο πράγμα που βγήκε. Ο τίτλος είναι από έναν σωλήνα αποχέτευσης που στραγγίζει στον ωκεανό κοντά στο LAX. Υπάρχει ένα κλουβί στο σωλήνα για να εμποδίζει τους ανθρώπους να βγαίνουν στη θάλασσα. Δούλεψα πάνω στο κομμάτι με τους Sean O’Brien και Harrison Whitford και το ηχογράφησα έξι μήνες αργότερα με την παραγωγή του Booker T. Jones. Έχει την αίσθηση του επιλόγου, γι’ αυτό ονόμασα το δίσκο έτσι και το έβαλα τελευταίο», δήλωσε για το κομμάτι Serpentine Prison ο Berninger.
Το δεύτερο κομμάτι που ξεχώρισε ήταν το One More Second, που το έγραψε σε συνεργασία με τον Matt Sheehy, και σχολίασε γι’ αυτό: Το τραγούδι το έγραψα με τον Matt, με την πρόθεση να είναι ένα είδος απάντησης στο I Will Always Love You της Dolly Parton, ή σε μια άλλη πλευρά αυτής της συνομιλίας. Ήθελα απλώς να γράψω ένα από αυτά τα κλασικά, απλά, απελπισμένα τραγούδια αγάπης που ακούγονται υπέροχα στο αυτοκίνητό σας.
Ένα ακόμα ενδιαφέρον κομμάτι είναι το Distant Axis και ο Berninger γράφει γι’ αυτό: « Γνώρισα τον Walter Martin πριν από δεκαπέντε χρόνια, όταν οι National περιόδευαν στα νοτιοανατολικά των ΗΠΑ. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιοδείας, έμαθα πολλά για το πώς να είμαι σε μια μπάντα χωρίς να καταστρέφω τη ζωή μου. Ο Walt και εγώ μείναμε φίλοι και πριν από περίπου τρία χρόνια ξεκινήσαμε να ανταλλάσσουμε ιδέες. Το Distant Axis ξεκίνησε από ένα σκίτσο που ο Walt μου έστειλε με το όνομα Savannah. Νομίζω ότι πραγματεύεται το γεγονός που χάνεις την επαφή με κάποιον ή κάτι που πίστευες ότι θα ήταν εκεί για πάντα »
Ο δίσκος Serpentine Prison κυκλοφόρησε στις 16 Οκτωβρίου από την Book Records σε συνεργασία με την Concord Records.
Tracklist:
My Eyes Are T-Shirts / Distant Axis / One More Second / Loved So Little / Silver Springs (Ft. Gail Ann Dorsey) / Oh Dearie / Take Me Out of Town / Collar of Your Shirt / All for Nothing / Serpentine Prison / European Son (Unreleased) / Then You Can Tell Me Goodbye (Unreleased) / In Spite of Me (Unreleased) / Big Bird (Unreleased) / Let It Be (Unreleased) / The End (Unreleased)
Πηγή: pitchfork.com
