33 lovers | Οι Εραστές του 33

Οι 33 Lovers είναι από τις πιο φρέσκες ελληνικές μπάντες που ακούσαμε στο MUSICA RADIO τον τελευταίο καιρό. Αισθητική που συνδυάζει ρομαντισμό, ψυχεδέλεια και σύγχρονη indie παραγωγή.
Το project ξεκίνησε από τον Στράτο Κύρη γύρω στο 2020, μετά τη διάλυση του προηγούμενου συγκροτήματός του… Monovine.

Από το 2020 εξελίσσει τον ήχο του – και μη σκεφτείς καν το ύφος των Monovine – εδώ θα ακούσεις κάτι πολύ διαφορετικό με αρκετά pop psych των 60s και ηλεκτρονικά στοιχεία.

Δισκογραφία: 2023 Ghost Flower / 2026 Am I in a Dream

Η Κωνσταντίνα Καρατζόγλου κάνει μια βόλτα στις μουσικές προτιμήσεις του MUSICA RADIO και μας παρουσιάζει – αν δε γνώριζες – το project 33 lovers.

Το όνομα 33 Lovers κουβαλάει μια έντονη συμβολική φόρτιση. Ποια είναι η ιστορία πίσω από αυτό και πόσο συνειδητά συνδέεται με τη μουσική σας ταυτότητα;
Ουσιαστικά το όνομα προέκυψε από την ένωση δύο πραγμάτων που με καθοδηγούν με κάποιον τρόπο στη ζωή μου: τον αριθμό 33 και την αγάπη.
Το 33 είναι κάτι που εμφανίζεται μπροστά μου από πολύ μικρή ηλικία, σε στιγμές που νιώθω ότι χρειάζομαι μια απάντηση ή μια κατεύθυνση. Είναι δύσκολο να το εξηγήσω λογικά, αλλά για μένα ήταν πάντα κάτι πολύ συγκεκριμένο και βαθιά προσωπικό, τόσο που το έχω και tattoo από τα 20 μου, στο αριστερό μου χέρι.
Όταν ήρθε η στιγμή να βρω ένα όνομα για αυτή τη μουσική συνέχεια, που νιώθω ότι με εκφράζει πιο ολοκληρωμένα από πριν, μια φίλη με ρώτησε ποια είναι τα δύο πράγματα που θεωρώ ότι είναι η ουσία μου. Η απάντηση ήρθε πολύ αυθόρμητα: ο αριθμός 33 και η αγάπη. Έτσι γεννήθηκαν οι 33 Lovers.
Στην πορεία άρχισα να ανακαλύπτω κι άλλους συμβολισμούς γύρω από το 33, όπως το ότι η σπονδυλική μας στήλη αποτελείται από 33 σπονδύλους, κάτι που με έναν τρόπο, έδεσε ακόμα περισσότερο με την ιδέα της σύνδεσης.
Οπότε για μένα το 33 Lovers δεν είναι απλώς ένα όνομα, αλλά κάτι που αντικατοπτρίζει άμεσα εμένα. Στο μυαλό μου το έχω ως «Οι Εραστές του 33».

Η αισθητική σας ισορροπεί ανάμεσα στο οικείο και το απόκοσμο. Είναι κάτι που προκύπτει αυθόρμητα ή το χτίζετε συνειδητά σαν «σύμπαν»;
Προκύπτει αυθόρμητα, γιατί είναι κάτι πηγαίο. Δεν το χτίζω συνειδητά σαν σύμπαν, με την έννοια ότι κάθομαι να το σχεδιάσω.
Αισθάνομαι πως είναι ήδη κάπως διαμορφωμένο μέσα μου, σε ένα πιο υποσυνείδητο επίπεδο, και η μουσική είναι ο τρόπος που αυτό εκφράζεται προς τα έξω.
Δεν προσπαθώ να πιέσω κάτι να συμβεί. Απλώς αφήνω τα πράγματα να βγουν όταν νιώθω ότι είναι έτοιμα, και έτσι προκύπτει αυτή η ισορροπία ανάμεσα στο οικείο και το απόκοσμο.

Πόσο συλλογική είναι η διαδικασία σύνθεσης στα κομμάτια σας; Υπάρχουν συγκεκριμένοι ρόλοι ή όλα χτίζονται οργανικά;
Δεν είναι συλλογική αρχικά, γράφω μόνος μου τη μουσική και τους στίχους. Τα κομμάτια τα φέρνω ολοκληρωμένα και τα παρουσιάζω έτσι στον Βασίλη Νησσόπουλο, τον παραγωγό μου, μαζί με κάποιες αρχικές ιδέες για μελωδίες και κατεύθυνση.
Από εκεί και μετά όμως η διαδικασία γίνεται πιο ανοιχτή. Ο Βασίλης έχει απόλυτη ελευθερία να προσθέσει όργανα και να προτείνει ιδέες, και κάπως εκεί αρχίζει να χτίζεται το κομμάτι σε ένα δεύτερο επίπεδο, πιο συνεργατικά.
Οπότε ξεκινάει πολύ προσωπικά, αλλά εξελίσσεται μέσα από αυτή τη συνεργασία.

…για μένα το πιο σημαντικό είναι οι καλλιτέχνες να βρίσκουν τρόπους να εκφράζονται με τον δικό τους τρόπο, ανεξάρτητα από περιορισμούς ή κανόνες

Υπάρχουν καλλιτεχνικές επιρροές (μουσικές ή και πέρα από τη μουσική) που λειτουργούν σαν σταθερός άξονας στη δουλειά σας;
Υπάρχουν επιρροές, μουσικές και μη, που λειτουργούν σαν ένας σταθερός άξονας για μένα, αλλά δεν τις σκέφτομαι ποτέ απομονωμένα. Είναι όλα αυτά που με έχουν διαμορφώσει από τότε που άρχισα να αντιλαμβάνομαι τον κόσμο, και συνεχίζουν να με διαμορφώνουν.
Δεν είναι κάτι που προσπαθώ να ορίσω συγκεκριμένα, είναι σαν μια ενιαία μάζα που υπάρχει μέσα μου και βγαίνει μέσα από τη μουσική. Μπορεί να είναι μία μελωδία, μια φράση από ένα βιβλίο ή κάποιο ποίημα, μια εικόνα σε έναν πίνακα ή μια σκηνή από μια ταινία που μένει μαζί μου.

Πώς βλέπετε τη σημερινή ελληνική εναλλακτική σκηνή; Νιώθετε ότι υπάρχει χώρος για πειραματισμό;
Πιστεύω ότι πάντα υπάρχει χώρος για πειραματισμό και παιχνίδι, αρκεί να υπάρχει φαντασία και ελευθερία στον τρόπο που δημιουργείς.
Η σκηνή στην Ελλάδα έχει σίγουρα διαφορετικές κατευθύνσεις και αισθητικές, αλλά για μένα το πιο σημαντικό είναι οι καλλιτέχνες να βρίσκουν τρόπους να εκφράζονται με τον δικό τους τρόπο, ανεξάρτητα από περιορισμούς ή κανόνες.
Ο πειραματισμός δεν είναι απαραίτητα κάτι εντυπωσιακό ή εξεζητημένο• μπορεί να βρίσκεται και στις πιο απλές αποφάσεις, όταν υπάρχει ειλικρίνεια και πραγματική ανάγκη για έκφραση.
Για μένα, τελικά, αυτό δεν έχει τόσο να κάνει με τη σκηνή ή το περιβάλλον, όσο με το πώς στέκεσαι απέναντι στη δημιουργία σου.

Πως καταφέρατε να μαζέψετε τόσους καλλιτέχνες για το Angels Yearn; Τι ήταν αυτό που θέλατε να «περάσετε»;
Το Angels Yearn ήταν το πρώτο κομμάτι που έγραψα και λειτούργησε κάπως σαν προπομπός για τους 33 Lovers, σε σχέση με την αλλαγή κατεύθυνσης από την προηγούμενή μου μπάντα.
Ήμουν σε μια περίοδο που είχα αρκετές ανασφάλειες με το προς τα πού πάει όλο αυτό, αλλά ταυτόχρονα ένιωθα την ανάγκη να το ακολουθήσω. Με τη βοήθεια φίλων και ανθρώπων που εκτιμώ, άρχισε σιγά-σιγά να παίρνει μορφή.
Το να συμμετέχουν τόσοι καλλιτέχνες προέκυψε οργανικά, μέσα από σχέσεις και συζητήσεις, αλλά και από μια ανάγκη να μη μείνω μόνος μέσα σε αυτή τη μετάβαση, να μοιραστεί κάπως αυτή η αλλαγή και με άλλους ανθρώπους.

Πώς βιώνετε τη ζωντανή επαφή με το κοινό; Διαφέρει η ενέργεια σε σχέση με το στούντιο;
Η ενέργεια στα live είναι σίγουρα διαφορετική σε σχέση με το στούντιο, αλλά μου αρέσουν και τα δύο για διαφορετικούς λόγους. Το στούντιο έχει μια πιο εσωτερική διαδικασία, ενώ το live έχει την αμεσότητα και τη σύνδεση με τον κόσμο.
Στα live, κάποιες φορές νιώθω λίγο πιο άβολα με την έννοια ότι δεν θεωρώ τον εαυτό μου showman και δεν μου βγαίνει να μιλάω πολύ στο μικρόφωνο. Προτιμώ περισσότερο να επικεντρώνομαι στη μουσική και στο να μεταφέρω την αλήθεια των τραγουδιών όπως είναι εκείνη τη στιγμή.

Τι ρόλο παίζει η τεχνολογία στην παραγωγή στη μουσική σας; Ξεκινάτε από ένα beat, μια μελωδία ή κάτι πιο «ακατέργαστο»;
Όλα ξεκινούν από μέσα μου και από την ακουστική κιθάρα. Πάντα έγραφα έτσι, γιατί αυτός είναι ο πιο αυθόρμητος τρόπος για μένα να εκφραστώ.
Τα περισσότερα κομμάτια γράφονται σχεδόν one take. Μπορεί να έχω να πιάσω την κιθάρα για μέρες ή και μήνες, και ξαφνικά να προκύψει όλο το τραγούδι μαζί με τους στίχους, χωρίς ιδιαίτερη σκέψη ή επεξεργασία.
Συνήθως τα ηχογραφώ πρόχειρα στο κινητό μου εκείνη τη στιγμή, για να μη χαθεί η πρώτη ενέργεια.
Είναι μια διαδικασία χωρίς πίεση, σαν να έχει συσσωρευτεί κάτι μέσα μου και απλώς βρίσκει τη στιγμή να βγει προς τα έξω.
Μετά, όταν τα παρουσιάζω στον Βασίλη, ξεκινάει το στάδιο της προπαραγωγής, όπου με τη βοήθεια της τεχνολογίας στήνουμε το εκάστοτε κομμάτι όπως το φανταζόμαστε, μέχρι να δούμε τι λειτουργεί καλύτερα πριν περάσουμε στην τελική ηχογράφηση.

Αν η μουσική σας ήταν μια κινηματογραφική σκηνή, τι εικόνα θα ήταν αυτή;
Δεν θα ήταν μία μόνο σκηνή αλλά περισσότερες που συνυπάρχουν.
Υπάρχει κάτι ονειρικό και αινιγματικό, σαν κόσμος του David Lynch, όπου τίποτα δεν είναι εντελώς ξεκάθαρο. Παράλληλα υπάρχει μια πιο ρομαντική, συμμετρική και τρυφερή αισθητική, σαν τις ταινίες του Wes Anderson. Και κάπου ανάμεσα υπάρχει και μια πιο κωμική, σουρεαλιστική ενέργεια, σαν του Terry Gilliam, που σπάει την ισορροπία και την ξαναχτίζει αλλιώς.

Ποια ήταν για σας η πιο σημαντική συνεργασία, που έχετε κάνει και γιατί?
Όλες οι συνεργασίες είχαν κάτι σημαντικό να μου δώσουν, η καθεμία με τον δικό της τρόπο. Με έχουν βοηθήσει να καταλάβω καλύτερα τη διαδικασία και τον εαυτό μου μέσα σε αυτή.
Αν όμως πρέπει να ξεχωρίσω κάποιες, θα έλεγα τη συνεργασία μου με τον Βασίλη Νησσόπουλο, γιατί από την πρώτη στιγμή κατάλαβε τι προσπαθώ να εκφράσω και με άκουσε πραγματικά, κάτι που έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στο πώς διαμορφώθηκε ο ήχος.
Επίσης η συνεργασία μου με την Inner Ear Records, γιατί με στηρίζουν έμπρακτα και μου έχουν δώσει τον χώρο να εξελίσσομαι με τον τρόπο που θέλω.

Τι να περιμένουμε από εσάς στο άμεσο μέλλον; Υπάρχουν νέα releases ή live που ετοιμάζετε;
Υπάρχει ήδη νέο υλικό που έχουμε ξεκινήσει να δουλεύουμε και μέσα από αυτή τη διαδικασία είναι πιθανό να προκύψει κάποιο single στο μέλλον.
Παράλληλα, συνεχίζονται και τα live, με πιο ακουστικές εμφανίσεις, όπως αυτό στις 26 Απριλίου στην Αθήνα με τον Steve Gunn, αλλά και η παρουσίαση του δίσκου στις 23 Μαΐου στη Θεσσαλονίκη με full band.

Μας αρέσει να κλείνουμε με ένα μήνυμα που θα θέλατε να περάσατε στον κόσμο από εσάς, τι θα μας λέγατε;
Δεν ξέρω αν έχω ένα συγκεκριμένο μήνυμα να περάσω. Μου έρχονται πολλά και, ταυτόχρονα, τίποτα. Νομίζω πως, κατά κάποιο τρόπο, όλοι ξέρουμε τι είναι καλό και φωτεινό μέσα μας.
Ίσως αυτό που έχει σημασία είναι να μην το ξεχνάμε, ακόμα και στις πιο σκοτεινές και δύσκολες περιόδους.