Από το Vintage… στο επόμενο level

Αν έχεις βγει έστω και μία φορά στη Λάρισα τα τελευταία χρόνια, το όνομα Vintage In House Pub κάτι σου λέει. Ήταν από εκείνα τα μαγαζιά που δεν πήγαινες απλά για ποτό — πήγαινες γιατί «κάτι έπαιζε».

Πίσω από αυτό, ένας άνθρωπος που δεν φοβήθηκε να δοκιμάσει, να ρισκάρει και —κυρίως – να ξαναρχίσει. Σήμερα, με το Circus Entertainment Hub, φέρνει κάτι διαφορετικό στην πόλη. Όχι απλά ένα μαγαζί, αλλά μια φάση που αλλάζει κάθε βράδυ.

Μιλήσαμε με τον Βασίλη Λιάπη για το τότε, το τώρα και όλα όσα δεν φαίνονται με την πρώτη ματιά.

Οφείλω πολλά στο Vintage για το πώς διαμορφώθηκε ο χαρακτήρας μου

Για πολλά χρόνια διατηρούσες το γνωστό Vintage κατάστημα σε πεζόδρομο της Λάρισας. Τι σήμαινε για εσένα εκείνη η περίοδος και τι κρατάς πιο έντονα από αυτή;
Ήταν 12 γεμάτα χρόνια σε μια δουλειά που γεννήθηκε από το μηδέν στο μυαλό μου και υλοποιήθηκε με πολύ μεράκι. Ήταν και η ηλικία τέτοια που υπήρχε αυτό το νεανικό θράσος, ήμουν τόσο σίγουρος για τον εαυτό μου που ξεπερνούσα κάθε φόβο του ρίσκου που αναλάμβανα. Ο κόμπος στο στομάχι δεν έχει φύγει ακόμη από τότε που ξεκίνησα αυτό το ταξίδι του επιχειρείν.

Σε αυτόν τον χώρο οφείλω πολλά για το πώς διαμορφώθηκε ο χαρακτήρας μου. Ήταν ένας χώρος στον οποίο, πέρα από τα 12 χρόνια που ηγούμουν, είχα δουλέψει και αρκετά χρόνια πριν, υπό άλλη ιδιοκτησία. Άρα, συναισθηματικά, υπήρχαν πολλά που με ένωναν και με άγγιζαν σε σχέση με αυτό το μαγαζί.
Αυτά που κρατάω από εκείνη την περίοδο δεν μεταφέρονται εύκολα με λόγια ούτε χωράνε σε λίγες γραμμές. Είναι τόσα πολλά τα χρόνια, που περισσότερο τα νιώθεις παρά τα περιγράφεις — αν δεν τα έχεις ζήσει.

Όταν ένας επαγγελματικός κύκλος κλείνει όχι από επιλογή αλλά από συνθήκες, τι μαθαίνει κανείς για τον εαυτό του;
Καταρχάς μαθαίνεις ότι τίποτα δεν είναι απόλυτα στο χέρι σου. Για να διαχειριστείς τέτοιες καταστάσεις χρειάζεται χρόνος και ηρεμία. Από όλο αυτό κρατάω ότι, όταν κάνεις κάτι παρορμητικά, συνήθως οδηγεί σε λάθος αποτέλεσμα. Θέλει ψυχραιμία και καθαρό μυαλό για να μπορέσεις να κάνεις τα σωστά βήματα.

Πότε γεννήθηκε η ιδέα για το Circus Entertainment Hub; Ήταν μια αυθόρμητη απόφαση ή αποτέλεσμα εσωτερικής αναζήτησης;
Η ιδέα για το Circus υπήρχε από πολύ καιρό και θα γινόταν ανεξάρτητα από την κατάληξη που θα είχε η υπόθεση του Vintage. Ήταν μια ανάγκη που γεννήθηκε από την έλλειψη χρόνου – δεν μπορούσα να μεταβαίνω σε παραστάσεις που ήθελα – αλλά και από το γεγονός ότι υπήρχε ένα μεγάλο κενό στη Λάρισα. Ήταν ένας χώρος που η πόλη τον είχε ανάγκη.

Στην αρχή του Circus, ποια ήταν η μεγαλύτερη αβεβαιότητα που έπρεπε να διαχειριστείς – οικονομική, ψυχολογική ή κοινωνική;
Νομίζω πως η μεγαλύτερη αβεβαιότητα είναι η επαρχία. Είναι οικονομικά δυσβάσταχτο να συντηρείς έναν τέτοιο χώρο σε μια πόλη της περιφέρειας. Εξαρτάσαι μόνιμα από τις διαθέσεις των άλλων – αν θα κάνουν περιοδεία και αν θα περάσουν από τη Λάρισα, αν τους βολεύει η ημερομηνία. Γενικά, είναι μια ολόκληρη στρατηγική για να κλείσεις ένα live.

Υπάρχει μια βραδιά στο Circus που να σ’ έκανε να πεις «τώρα αυτό έχει ταυτότητα»;
Από μόνο του, ως ύπαρξη, το Circus έχει ταυτότητα. Είναι μια μουσικοθεατρική σκηνή που εναλλάσσει είδη, όπως το τσίρκο αλλάζει τα νούμερα – το ένα μετά το άλλο – όπως αλλάζουν και τα συναισθήματα.
Παρ’ όλα αυτά, μπορώ να πω πως υπήρξαν αρκετές βραδιές που είπα «κάτι καλό έκανα απόψε» και ότι ο κόσμος χάρισε αυτό που είδε.

Έχεις νιώσει ποτέ ότι η πόλη «σε δοκιμάζει» πριν σε αποδεχτεί; Και αν ναι, πότε κατάλαβες ότι το στοίχημα κερδίζεται;
Έχω μεγαλώσει έντονα μέσα σε αυτή την πόλη, οπότε δεν θα έλεγα ότι σε δοκιμάζει. Σίγουρα όμως, από την εμπειρία μου, μπορώ να πω ότι είναι αυστηρός κριτής. Αν αυτό που της προσφέρεις είναι αληθινό, θα σε αποδεχτεί και θα σε αγκαλιάσει -αρκεί να είσαι ειλικρινής. Το ψέμα το απορρίπτει πολύ γρήγορα.

Αν σε δέκα χρόνια διάβαζες ένα άρθρο για το Circus, τι θα ήθελες να γράφει στον τίτλο;
Δύσκολη απάντηση, πάρα πολύ δύσκολη. Νομίζω πως θα ταίριαζε το: «Ένας χώρος προσφοράς».

Τελικά, κάποια πράγματα δεν αλλάζουν – απλά εξελίσσονται. Από το Vintage στο Circus Entertainment Hub, η ουσία μένει ίδια: αγάπη για τον κόσμο, για τη διασκέδαση και για εκείνες τις βραδιές που λες «καλά περάσαμε σήμερα».

Και κάπου εκεί είναι όλο το θέμα. Να συνεχίζεις. Να δοκιμάζεις. Να φτιάχνεις κάτι που έχει λόγο ύπαρξης.

Στη Λάρισα, το παιχνίδι δεν σταματά… απλά αλλάζει σκηνή.